Αντωνία Τιμινή: Ο φαρμακοποιός αποτελεί τον πιο προσβάσιμο επιστήμονα υγείας για τον πολίτη-ασθενή

Σήμερα έχουμε μαζί μας την Αντωνία Τιμινή. Η Αντωνία είναι μια νεαρή φαρμακοποιός που έχει το δικό της φαρμακείο. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας μιλά για την απόφαση της να ασχοληθεί με το επάγγελμα, την παραφιλολογία που υπάρχει γύρο από το επάγγελμα του φαρμακοποιού, ο ρόλος ανάμεσα στο φαρμακοποιό και τον ασθενή, το Google και πολλά άλλα ενδιαφέροντα. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε μέσα από την καρδιά μας την Αντωνία για τη συμβολή της στη σελίδα μας, και της ευχόμαστε κάθε καλό για το μέλλον. Καλή ανάγνωση.

Πότε και γιατί αποφάσισες να σπουδάσεις Φαρμακευτική; Ήταν κάτι που ήθελες από μικρή ή προέκυψε στην πορεία; Τι ήταν αυτό που σε γοήτευσε περισσότερο στη Φαρμακευτική ως επιστήμη;

Η επιλογή της Φαρμακευτικής δεν ήταν κάτι που είχα αποφασίσει από μικρή ηλικία, αλλά περισσότερο μια επιλογή που διαμορφώθηκε στην πορεία. Πάντα, όμως, γνώριζα ότι ήθελα να ασχοληθώ με έναν κλάδο της επιστήμης υγείας. Από το σχολείο ξεχώριζα τις θετικές επιστήμες, και ιδιαίτερα τη Βιολογία και τη Χημεία. Όσο περισσότερο ανακάλυπτα πόσο ενδιαφέρον είναι να κατανοείς πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος οργανισμός και πώς η επιστήμη μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής, τόσο περισσότερο ήθελα να μάθω και να εμβαθύνω σε αυτόν τον χώρο.

Αυτό που με γοήτευσε περισσότερο στη Φαρμακευτική είναι ο συνδυασμός διαφορετικών επιστημών, αλλά και το γεγονός ότι η επιστήμη αυτή συνδέεται άμεσα με τον άνθρωπο και την υγεία του. Η Φαρμακευτική αποτελεί έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην αλυσίδα της υγειονομικής περίθαλψης. Πίσω από ένα φάρμακο υπάρχει πολύχρονη έρευνα, γνώση, εργαστηριακή μελέτη και κλινικές δοκιμές, μέχρι να φτάσει τελικά στον ασθενή με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

Στην πορεία, λοιπόν, κατάλαβα ότι η Φαρμακευτική μου ταιριάζει, γιατί συνδυάζει την επιστημονική σκέψη, την έρευνα και τη συνεχή μάθηση με την προσφορά στον άνθρωπο. Αυτός ο συνδυασμός ήταν τελικά που με έκανε να την επιλέξω.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τον φαρμακοποιό απλώς ως τον επαγγελματία που «δίνει τα φάρμακα». Πόσο διαφορετικός είναι στην πραγματικότητα ο ρόλος του; Πόσο σημαντική είναι η σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον φαρμακοποιό και τον ασθενή;

Ναι, είναι αλήθεια ότι αυτή η άποψη εξακολουθεί να επικρατεί σε μεγάλο μέρος του κόσμου. Ο φαρμακοποιός, όμως, δεν είναι απλώς ο επαγγελματίας που «δίνει τα φάρμακα». Αποτελεί τον πιο προσβάσιμο επιστήμονα υγείας για τον πολίτη-ασθενή και συχνά λειτουργεί ως ο πρώτος αλλά και ο τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της φροντίδας του. Ο ρόλος του είναι πολύπλευρος. Ο φαρμακοποιός καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο τη φαρμακευτική αγωγή, αλλά και τη συμμόρφωση του ασθενούς, τις

απορίες και τις ανησυχίες του, την πίεση της καθημερινότητας, αλλά και την ανάγκη του για ψυχολογική υποστήριξη και καθοδήγηση.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ φαρμακοποιού και ασθενούς είναι ίσως ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία του ρόλου του. Ο ασθενής δεν χρειάζεται μόνο έναν επαγγελματία που θα του χορηγήσει ένα φάρμακο, αλλά έναν άνθρωπο που θα τον ακούσει, θα κατανοήσει την αγωνία του και θα είναι δίπλα του όταν το χρειάζεται. Αυτή η σχέση χτίζεται με τον χρόνο, με συνέπεια και με πραγματικό ενδιαφέρον για τον ασθενή. Και τελικά, αυτό είναι που κάνει τον φαρμακοποιό κάτι περισσότερο από έναν επαγγελματία υγείας· τον κάνει έναν άνθρωπο αναφοράς και εμπιστοσύνης στην καθημερινότητα του ασθενούς.

Πότε γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργήσεις το δικό σου φαρμακείο; Πώς ένιωσες την πρώτη ημέρα που άνοιξες τις πόρτες του δικού σου φαρμακείου;

Η ιδέα γεννήθηκε πριν από περίπου δυόμισι χρόνια, μαζί με την πλέον συμφοιτήτρια, φίλη, συνάδελφο και συνέταιρο μου, τη Χριστίνα Κυριάκου. Ξεκινήσαμε δειλά-δειλά να ψάχνουμε, χωρίς να ξέρουμε ακριβώς πού θα μας οδηγήσει αυτή η προσπάθεια, μέχρι που βρήκαμε τον κατάλληλο χώρο και

αποφασίσαμε να κάνουμε το όνειρό μας πραγματικότητα. Με τη Χριστίνα νιώθω ότι συμπληρώνουμε η μία την άλλη. Έχουμε διαφορετικά δυνατά σημεία, αλλά κοινό όραμα και κοινή αγάπη για αυτό που

κάνουμε. Πραγματικά πιστεύω ότι δεν θα μπορούσα να είχα επιλέξει καλύτερη συνοδοιπόρο για αυτό το ταξίδι.

Και για μένα, τελικά, η πιο έντονη στιγμή δεν ήταν τόσο η πρώτη ημέρα που ανοίξαμε τις πόρτες του φαρμακείου, όσο όλη η πορεία μέχρι να φτάσουμε εκεί. Υπήρχε, φυσικά, άγχος, αλλά ήταν μια όμορφη αγωνία, γεμάτη προσμονή και ενθουσιασμό. Ήταν η χαρά να επιλέγουμε τα πάντα από την

αρχή, από τα έπιπλα και τη διαμόρφωση του χώρου μέχρι τις μικρές λεπτομέρειες, και να βλέπουμε σιγά-σιγά να παίρνει μορφή αυτό που μέχρι τότε είχαμε μόνο στο μυαλό μας. Αυτοί οι τρεις-τέσσερις μήνες ήταν μια πολύ όμορφη και δημιουργική περίοδος, γεμάτη προσμονή, αγωνία αλλά και

ενθουσιασμό. Και όταν τελικά ανοίξαμε την πόρτα για πρώτη φορά, υπήρχε ένα πολύ έντονο συναίσθημα: «τα καταφέραμε».

Έχει τύχει ποτέ να έρθει κάποιος στο φαρμακείο έχοντας ήδη κάνει «διάγνωση» μέσω Google; Ποια είναι η μεγαλύτερη παρανόηση που υπάρχει γύρω από το επάγγελμα του φαρμακοποιού;

Βέβαια, έχει τύχει αρκετές φορές. Αλλά νομίζω ότι πλέον όλοι χρησιμοποιούμε την τεχνολογία και το διαδίκτυο στην καθημερινότητά μας. Το θέμα δεν είναι αν ο ασθενής θα αναζητήσει πληροφορίες στο Google, αλλά το πώς θα αξιοποιήσει αυτές τις πληροφορίες και, κυρίως, ποιος θα τον βοηθήσει να τις

αξιολογήσει σωστά.

Και εδώ πιστεύω ότι βρίσκεται και μια από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις γύρω από το επάγγελμα του φαρμακοποιού: ότι ο ρόλος του περιορίζεται στη χορήγηση των φαρμάκων. Στην πραγματικότητα, η αξία του φαρμακοποιού βρίσκεται στην επιστημονική του γνώση, στην εμπειρία, στην κρίση και στην

άμεση επαφή με τον ασθενή.

Η τεχνολογία μπορεί να γίνει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο, δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει την ανθρώπινη κρίση και τη σχέση εμπιστοσύνης. Πιστεύω ότι οι φαρμακοποιοί που θα καταφέρουν να συνδυάσουν τα νέα εργαλεία με την επιστημονική τους γνώση, την εμπειρία και την ανθρώπινη προσέγγιση θα είναι εκείνοι που θα ξεχωρίσουν στη νέα εποχή. Γιατί τελικά, όσο και αν εξελίσσεται η τεχνολογία, η ανάγκη του ανθρώπου να τον ακούσει και να τον καθοδηγήσει ένας άνθρωπος που εμπιστεύεται θα παραμένει.

Ποιο είναι το πιο δυναμικό κομμάτι στο επάγγελμα του Φαρμακοποιού που δεν γνωρίζει ο κόσμος; Και αν έπρεπε να περιγράψεις τη ζωή σου ως φαρμακοποιός και επιχειρηματίας με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;

Νομίζω ότι το πιο δυναμικό κομμάτι του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, που ίσως δεν γνωρίζει τόσο καλά ο κόσμος, είναι η ευθύνη που έχουμε απέναντι στον άνθρωπο. Δεν είμαστε απλώς εκεί για να εκτελέσουμε μια συνταγή. Κάθε μέρα καλούμαστε να αξιολογήσουμε καταστάσεις, να συμβουλεύσουμε, να καθοδηγήσουμε και πολλές φορές να γίνουμε ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο θα απευθυνθεί κάποιος για ένα θέμα υγείας.

Αν έπρεπε να περιγράψω τη ζωή μου ως φαρμακοποιός και επιχειρηματίας με τρεις λέξεις, θα έλεγα ευθύνη, αξιοπιστία και σεβασμός. Ευθύνη για κάθε άνθρωπο που μας εμπιστεύεται, αξιοπιστία σε κάθε συμβουλή που δίνουμε και σεβασμός απέναντι στον κάθε ασθενή και στις ανάγκες του.

Για μένα, το φαρμακείο δεν είναι μόνο μια επιχείρηση. Είναι ένας χώρος όπου ο άνθρωπος πρέπει να αισθάνεται ότι τον ακούν, τον καταλαβαίνουν και τον αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια. Γιατί η φροντίδα της υγείας πρέπει να είναι προσβάσιμη σε όλους. Και πάνω απ’ όλα, κάθε άνθρωπος αξίζει να νιώθει ότι

κάποιος πραγματικά νοιάζεται για εκείνον.