Απόψεις: Οχυρώνοντας το νομικό επάγγελμα απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη.

Το σημερινό μας άρθρο ανήκει στην Κορίνα Πίττα, και μας μιλά για την οχύρωση του νομικού επαγγέλματος απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη. Με ένα πάρα πολύ ωραίο τρόπο, η Κορίνα ξεδιπλώνει τις σκέψεις της θέτοντας και πάρα πολύ ενδιαφέροντα ερωτήματα. Ευχαριστούμε την Κορίνα για τη συνεισφορά της στη σελίδα μας και της ευχόμαστε κάθε καλό στη συνέχεια. Καλή ανάγνωση.

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να αλλοιώσει την νομική όπως την ξέρουμε;

H ενσωμάτωση της τεχνολογίας και συγκεκριμένα της τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί πλέον γεγονός στα πλαίσια του εργασιακού μας χώρου. Η καθημερινή της χρήση εξαπλώνεται ραγδαία, επηρεάζοντας, μεταξύ άλλων, και το επάγγελμα της νομικής. Οι διευκολύνσεις της δεν περνούν απαρατήρητες. Προσχεδιασμένες συντάξεις συμβάσεων, συνοπτική έρευνα νομοθεσιών αλλά και σύνταξη δικογράφων αποτελούν μερικά από τα προνόμια που προσφέρονται σε νομικούς και δικηγόρους.

Αφενός, η τεχνητή νοημοσύνη παίρνει μια ακίνδυνη μορφή, λειτουργώντας ως ασπίδα για τους δικηγόρους που αναζητούν αποτελεσματικότητα και ενίσχυση γνώσεων. Αφετέρου, η κακοδιαχείρισή της προβλέπει αισθητούς κινδύνους, κυρίως όσον αφορά την ακεραιότητα του νομικού επαγγέλματος.

Οι παρατυπίες σε νομικά έγγραφα, η ανεπαρκής και λανθασμένη πληροφόρηση καθώς και η ανεπάρκεια στο πλαίσιο αναζήτησης νομοθεσιών είναι μερικά από τα πολλά σφάλματα που παράγει η τεχνητή νοημοσύνη. Μολονότι τα αποτελέσματα είναι καρποφόρα και άφθονα, η ποιότητα πάντα πρέπει να στέκεται έναντι της ποσότητας (ουκ εν τω πολλών το ευ). Παρόλα αυτά, διανύουμε μια εποχή όπου το εργασιακό περιβάλλον λειτουργεί υπό αστραπιαίους ρυθμούς, αφήνοντας λίγο προς μηδενικό χρόνο να εξασκήσουμε την κριτική μας σκέψη και να αμφισβητήσουμε την πραγματικότητά μας (ή σε αυτή την περίπτωση, την τεχνητή ευφυΐα). Κάπου εδώ έρχεται στο προσκήνιο και το ζήτημα της δικής μας επαγγελματικής ευθύνης.

Δεοντολογικά μιλώντας, δύο από τις πιο θεμελιώδεις αρχές του νομικού επαγγέλματος είναι η εμπιστοσύνη και η ηθική ακεραιότητα. Αν υπάρχει αμφιβολία ως προς αυτά, καθώς και ως προς την ειλικρίνεια του δικηγόρου, τότε ο δικηγόρος οφείλει να μην προχωράει σε σχέσεις εμπιστοσύνης. Νομικοί και δικηγόροι με την ανάλογη γνώση και πείρα δύνανται φαινομενικά να εντοπίσουν την παραπληροφόρηση που παράγει η τεχνητή νοημοσύνη. Ως εκ τούτου, η πιθανότητα να διαστρεβλωθεί το επάγγελμα μειώνεται λόγω της ίδιας τους της αντίληψης. Όμως ως πότε θα υπάρχει αυτή η ευχέρεια; Πού σταματά η αυτοματοποιημένη ενίσχυση και που ξεκινά η δική μας επαγγελματική ευθύνη; Εάν η τεχνητή νοημοσύνη δεν λειτουργεί πάντα ορθά, τότε που επιβάλλεται να προηγείται η κρίση και η αντίληψη και πότε πρέπει η δική μας γνώση, επαγγελματική και μη, να έρχονται αντιμέτωπα στον αλγόριθμο; Αναμφίβολα, η ισοζυγία μεταξύ της πληροφόρησης που «μας σερβίρετε στο πιάτο» και της προσωπικής επίγνωσης και εμπειρίας είναι δύσκολη υπόθεση.

Νοουμένου όμως ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης είναι παραγωγική, και έχοντας υπόψη μας την ευθύνη που φέρουμε ως λειτουργοί του θεσπίσματος, μπορούμε να οχυρώσουμε το θεσμό του νομικού επαγγέλματος.

Κάθε άρθρο στη σελίδα είναι ανάλογα με την αξιολογική κρίση του αρθρογράφου.

Αρθρογράφος:

Κορίνα Πίττα